Kaplica św. Jana Chrzciciela

Kaplica św. Jana Chrzciciela

XVII-wieczna kaplica św. Jana Chrzciciela położona jest przy ulicy Dobrego Pasterza, na terenie dawnego folwarku dominikańskiego, którego początki sięgają 1418 roku. Świątynia została wybudowana obok nieistniejącej już wtedy kaplicy p.w. św. Antoniego, po której zachowała się jedynie krypta. Erygowana w 1642 roku przez przeora krakowskiego klasztoru dominikanów kaplica św. Jana Chrzciciela była prywatną kaplicą zakonu.

W 1950 roku dominikanie zostali zmuszeni do zrzeczenia się własności folwarku na mocy ustawy o przejmowaniu przez skarb państwa nieruchomości związków wyznaniowych. Od tamtej pory kaplica miała kilku innych właścicieli: Urząd Bezpieczeństwa ?Konsumy?, Akademię Medyczną, a w latach siedemdziesiątych XX wieku właścicielem było Pomocnicze Gospodarstwo Rolne Szpitala im Stefana Żeromskiego z Nowej Huty. Przez pewien okres kaplica podlegała sąsiedniej parafii Dobrego Pasterza.

Jest to jednoprzestrzenna kaplica zbudowana na planie kwadratu o bokach długości około 6 metrów, zwieńczona pokrytą blachą kopułą, na której umieszczona jest latarnia. Od wewnątrz kaplica zdobiona jest polichromiami przedstawiającymi postacie Czterech Ewangelistów oraz sceny z życia św. Jana Chrzciciela: Narodzenie, Chrzest Chrystusa, Kazanie na puszczy i Ścięcie.

Pierwotnie znajdowały się tu trzy ołtarze z XVII wieku. Ołtarz główny, przeniesiony do kościoła św. Trójcy w Krakowie, przedstawia wizerunek Matki Boskiej Łaskawej. Dwa pozostałe prawdopodobnie pochodziły jeszcze z poprzedniej kaplicy św. Antoniego. Jeden z nich znajduje się w krużgankach klasztoru oo. Dominikanów przy ulicy Stolarskiej, drugi, w kościele św. Trójcy, został wykorzystany do budowy nagrobka bp. Iwo Odrowąża. Ołtarz główny z wizerunkiem Matki Boskiej Śnieżnej, który obecnie znajdujący się w kaplicy, pochodzi z XIX wieku.

Na uwagę zasługuje ponadto dobrze zachowany portal wejściowy wykonany z piaskowca. Nad nim znajduje się tablica erekcyjna z 1642 roku. 

Przy kaplicy zlokalizowany był także cmentarz, na którym chowano zakonników z klasztoru Świętej Trójcy, poległych w czasie najazdu szwedzkiego. Część nagrobków zachowano i umieszczono w murze obok kaplicy. Badania archeologiczne mają wykazać istnienie krypty ze szczątkami osób, których epitafia znajdują się wewnątrz kaplicy: 19-letniego podchorążego wojsk cesarskich,  poległego w 1657roku podczas oblężenia Krakowa, oraz córeczki Tomasza Krzyżanowskiego i Marianny z Lichockich, zmarłej w 1797 roku.

Kaplica przetrwała do dziś w niezmienionym stanie i należy obecnie do parafii św. Jana Chrzciciela.