Kaplica św. Małgorzaty

Kaplica św. Małgorzaty

Niewielka, drewniana kaplica na Salwatorze, przy ulicy św. Bronisławy. pochodzi z końca XVII wieku. Lekko schowana za ogrodzeniem jest jednym z rzadkich przykładów sakralnych budowli drewnianych w Krakowie. 

Inicjatorką wybudowania kaplicy była Joanna Oraczewska. Prace rozpoczęły się w 1680 roku i trwały równe dziesięć lat. Powstała w miejscu gdzie kilkanaście lat wcześniej, znajdowała się poprzednia kaplica pod wezwaniem śś. Małgorzaty i Judyty, doszczętnie spalona podczas potopu szwedzkiego. 

 

Świątynia o konstrukcji drewniano zrębowej w formie ośmioboku jest pokryta z kopułą zwieńczoną latarnią. Wnętrze zdobiły niegdyś trzy drewniane ołtarze śś. Małgorzaty, Justyny i Heleny. Na ścianach pokrytych makatami wysiały obrazy przedstawiające życie św. Bronisławy (obecnie znajdują się w klasztorze Norbertanek). Umieszczono także organy, niewielki chór oraz ambonę. Podczas odnawiania kaplicy w roku 1720 dwa ołtarze: Justyny o Heleny zostały zastąpione ołtarzami śś. Julianny i Joanny.

Przy kaplicy znajdował się też cmentarz, na którym chowano zmarłych podczas dżumy 

 

Kaplicę można zwiedzać po mszy w pierwszą i trzecią niedzielę miesiąca od maja do października.