Kopiec Krakusa

Kopiec Krakusa

Kopiec Krakusa, obok Kopca Wandy, należy do najstarszych kopców Krakowa. Już Jan Długosz w swoich kronikach pisał, że kopiec należy do legendarnego założyciela miasta Krakowa. Miał on być wzniesiony przez synów Kraka, zaś sam władca pochowany jest ponoć na jego szczycie.

Kopiec położony jest w dzielnicy Podgórze. Jego wysokość to 16 m przy 60-metrowej średnicy u podstawy.

Podczas badań archeologicznych przeprowadzonych w latach 1934?1937 natrafiono na ślady osadnictwa z epoki kamiennej i żelaznej. Potwierdzają to m.in.: znalezione palenisko czy okucia pasa typu awarskiego. Pozostałości po ściętym dębie, rosnącym na szczycie kopca, zostały datowane przez profesora Władysława Szafera na 300 lat.

Wewnątrz kopca znajdował się słup, podtrzymujący jego konstrukcję, do którego przymocowane były wypełnione kamieniami komory z wikliny.

Obok kopca, w 1849 roku rozpoczęto budowę fortu nr 33, jako elementu Twierdzy Kraków.